Author Archives: batjay

Unknown's avatar

About batjay

I am an overseas filipino worker. Now, I am part of that "babalik ka rin crowd" you see around christmas time, arriving at the NAIA in droves from all over, gold chain around their necks, in jeans and maong jacket, ray-ban shades, goatee, and baseball cap, pababa pa lang ang eroplano kinukuha na ang hand-carry luggage at nagpapalakpakan na't handang halikan ang lupa pagka-landing!

Hey, hey, mama, said the way you move. Gonna make you sweat, gonna make you groove

Posted on by
26

last saturday nag dinner kami sa bahay nina leah at eder. afterwards, nag karaoke kami kasi maganda ang sound system doon. at pagkatapos hinuli kami ng pulis. hehehe. akala ninyo ata nagbibiro ako. you can read about the full story sa blog ni leah: CLICK HERE.

hekshuli, di naman kami hinuli. pumunta lang doon ang pulis dahil may nagreklamo sigurong kapit bahay sa ingay namin. at hekshuli, wala na kami sa bahay nina leah nung dumating ang mga pulis. pero, nakasalubong namin sila sa elevator. masama na nga ang kutob ko nang makita sila. kinanta ko kasi yung walang kamatayang “delilah” ni tom jones. narinig nyo na ba yon? ang hirap nun kantahin dahil mataas at mahahaba ang mga nota. buti na lang mahaba rin ang nota ko praktisado ako. pero nahirapan ako talaga – iniisip ko na nga nung sabado na ipaputol ang isa sa mga betlog ko para maabot ko ang mga mataas na kantang ito.

Continue reading →

THINKING, TANGLING SHADOWS IN THE DEEP SOLITUDE

Posted on by
15

THINKING, TANGLING SHADOWS IN THE DEEP SOLITUDE narito na ang aking week end recommendations. listahan ito ng mga pelikula’t libro na pwedeng ninyong panoorin at basahin (lalo na para sa mga nasa pilipinas dahil long weekend gawa ng araw ng patay bukas). patok na patok ang mga recommendation na ito. pag hindi ninyo nagustuhan, ipapaputol ko ang titi ko ewan ko na lang. umpisahan natin sa libro. susundan ko ng pelikula at panghuli ay isang poetry collection. here goes… IF you have time to read only one book this weekend, maghanap kayo ng kopya ng “persepolis: the story of a childhood” ni marjane satrapi. isang memoir (pano bang pag pronouce dito – memwoyr? mem-wah? parang tunog ng plastic na halik) tungkol sa growing up years ni satrapi sa iran nung islamic revolution. nakakatawa at heartbreaking at the same time – the story is told in simple black and white graphic images. kung mayrong kahit kapiranggot na pagka-artista at humanity sa inyong mga puso, you’ll fall in love with this novel.

Continue reading →

ISANG ARAW SA ISANG HIGH SCHOOL ALUMNI INTERNET CHATROOM: "Their father's hell did slowly go by"

Posted on by
18

CLASSMATE #1: basta ako, i graduated high school – a virgin
CM #2: oo… sa kaliwang tenga!
CM #1: hindi kaliwa… kanan yata… im not sure
CM #2: ayan, naulyanin ka na ata dahil sa sobrang sex
CM #1: ulyanin nga. stick na lang siguro ako sa jakol dahil doon, mabubulag ka lang

ISANG ARAW SA ISANG HIGH SCHOOL ALUMNI INTERNET CHATROOM: “Their father’s hell did slowly go by”

Posted on by
18

CLASSMATE #1: basta ako, i graduated high school – a virgin
CM #2: oo… sa kaliwang tenga!
CM #1: hindi kaliwa… kanan yata… im not sure
CM #2: ayan, naulyanin ka na ata dahil sa sobrang sex
CM #1: ulyanin nga. stick na lang siguro ako sa jakol dahil doon, mabubulag ka lang

Drink with me to days gone by, To the life that used to be

Posted on by
18

“A team from the University of Santiago de Compostela in Spain found each glass of red wine a day reduced the risk of lung cancer by 13% compared to non-drinkers.”

hmmm… interesting na balita. ano ang ibig sabihin nito? na pwede na ulit akong bumalik sa pag sigarillo as long as maging alcoholic ako. what’s next? bagong findings na nagsasabi na makakatanggal ng wrinkles ang pagkamot ng betlog. na gamot pala sa high blood ang pagkain ng chocnut. na nakakataba pala ang pag-inom ng tubig. aray. seriously, the only way to lower the risk of lung cancer is to stop smoking. period. incidentally: ngayon nga pala ang ika-limang buwan ng aking paghinto sa pag yosi. parang ang tagal na pala ano – truly, a life that used to be. a toast then: to past lives and brand new days. salud! cheers!

KAMPAAAAAAAAAAAI!!!

Where no one asks any questions, Or looks too long in your face – In the darkness on the edge of town

Posted on by
14

GENTLE READER: dear unkyel batjay, welcome back! ang gaganda naman ng pictures ninyo doon sa “jay and jet’s bakasyon ispesyal in kiwiland”. at very interesting din ang kwento ni jet doon sa kanyang latest blog about your stay in auckland. buti pa siya, magaling magkwento – di katulad mong puro drawing. pero, ang tagal mo ring nawala ano? ang galing mo talaga, nakakapunta ka sa mga iba’t ibang lugar. masarap ba ang maging isang byahero?

UNKYEL BATJAY: kamusta na, GR? matagal din akong nawala, ano. masarap ba talagang maging isang byahero? kung ok lang sa iyo ang nakaupo ng sampung oras sa eroplanong masikip na may katabing taong mas malakas pa sa kanyon ang putok. kung ok lang sa iyo ang maghintay sa harap ng isang immigration officer dahil iniisa-isa niya ang mga page ng passport mo na halos kabisaduhin niya lahat ng mga tatak rito. kung ok lang sa iyo ang magbuhat ng bag na sa sobrang bigat ay halos halikan na ng iyong luslos na betlog ang lupa. kung ok lang sa iyong sumagot ng mahigit 600 emails pagbalik mo sa opisina. kung ok lang sa iyo ang umurong ng todo ang iyong pototoy dahil sa sobrang lamig ng klima. kung ok lang ang lahat ng ito sa iyo, eh di oo masarap ang maging isang biyahero.

EMPTY LAKE, EMPTY STREETS, THE SUN GOES DOWN ALONE

Posted on by
24

LAST DAY IN KIWILAND uuwi na kami mamayang hapon. last day na namin at medyo nagsesenti ako. tinatanong sa akin ni jet kahapon kung malungkot ako’t aalis na kami. sabi ko – oo, medyo malungkot dahil napamahal na sa akin ang lugar na ito. malungkot dahil matagal ulit bago makita ang mga naiwang kaibigan. malungkot dahil marumi nang lahat ang underwear ko. sayang, kung pwede lang sanang magtagal pa. di bale kiwiland, nakamarka ka na sa akin at babalikan ka naming ulit. i’ve enjoyed this wonderful land – with it’s wide open spaces and it’s great people. walang pretense at napaka welcoming. kahit nahirapan kaming kumuha ng visa at kung ano ano pang mga requirements ang hinanap sa amin bago kami na approve. sulit lahat ng ito.

Continue reading →

AND I'M GONNA TRY AND THANK THEM ALL FOR THE GOOD TIMES TOGETHER. THOUGH SO APART WE'VE GROWN

Posted on by
Reply

LONG LOST FRIENDS special talaga ang mga kaibigan ko sa buhay namin. so special that we would travel ten hours by bus from auckland to wellington just to spend one day with them. si danny ay classmate ko since kinder. he is part of my “classmate, almost like a brother, close barkada” group that is still solid to this day. halos pareho ng pag-alis ko sa pilipas papuntang singapore ang pagbakasakali ni danny rito sa new zealand. medyo minalas lang siya sa simula dahil na aksidente siya sa aukland working as a machinist in a factory. halos naputol ang tatlo niyang daliri (palasingsingan, dirty finger at pangfinger). habang nagpapagaling ay nagbalak siyang mag try sa wellington. eventually, gumaling naman siya (with all fingers intact). yes virginia, gumaling ang kanyang dirty finger at ang kanyang pang-finger. hehehe.

Continue reading →

AND I’M GONNA TRY AND THANK THEM ALL FOR THE GOOD TIMES TOGETHER. THOUGH SO APART WE’VE GROWN

Posted on by
Reply

LONG LOST FRIENDS special talaga ang mga kaibigan ko sa buhay namin. so special that we would travel ten hours by bus from auckland to wellington just to spend one day with them. si danny ay classmate ko since kinder. he is part of my “classmate, almost like a brother, close barkada” group that is still solid to this day. halos pareho ng pag-alis ko sa pilipas papuntang singapore ang pagbakasakali ni danny rito sa new zealand. medyo minalas lang siya sa simula dahil na aksidente siya sa aukland working as a machinist in a factory. halos naputol ang tatlo niyang daliri (palasingsingan, dirty finger at pangfinger). habang nagpapagaling ay nagbalak siyang mag try sa wellington. eventually, gumaling naman siya (with all fingers intact). yes virginia, gumaling ang kanyang dirty finger at ang kanyang pang-finger. hehehe.

Continue reading →

WINDY WELLINGTON

Posted on by
Reply

WINDY WELLINGTON WELLINGTON – the capital of new zealand at malaking siyudad south of the north island. umakyat kami nina danny sa taas ng victoria peak. from here kitang kita mo ang buong city. malamig nung umakyat kami pero binaduy ng maraming kiwi ang weather dahil umakyat silang kasama namin na naka short lang at sando – samantalang kami ay balot na balot sa mga jacket at sweater. para bang sinasabi nila sa amin na: “mga ulul kayong turista, go back to your hot country”. hehehe… ang tataba kasi nila kaya may blubber silang extra protection. sana nga ay wala kaming makatabing mga extra large natives sa eroplano pauwi.