Unknown's avatar

About batjay

I am an overseas filipino worker. Now, I am part of that "babalik ka rin crowd" you see around christmas time, arriving at the NAIA in droves from all over, gold chain around their necks, in jeans and maong jacket, ray-ban shades, goatee, and baseball cap, pababa pa lang ang eroplano kinukuha na ang hand-carry luggage at nagpapalakpakan na't handang halikan ang lupa pagka-landing!

When you realize you want to spend the rest of your life with somebody

GENTLE READER: dear unkyel batjay, gusto ko lang po kasing magtanong. mag aasawa na po ako this year – ano ba ang dapat naming gawin ng boypren ko para tumagal kami ng tulad ng pagsasama ninyo ni ma’am jet?

BATJAY: buti naman at natanong mo iyan gentle reader. una sa lahat, masaya na ako kasi narito na nga sa singapore ang mylabopmayn ko after 4 months naming paghihiwalay kaya tapos nang maliligayang araw ko sa pagjajakol. alam mo, parati na lang tinatanong sa akin ang sikreto ng isang relationship. ang parati ko namang sagot ay – ewan ko. i guess it’s the small things na ginagawa ninyo sa isa’t isa na pag pinagdugtong dugtong mo ay makakabuo ng isang napakaganda’t makulay na tapestry. sabi ng kaibigan kong matanda sa akin eh kailangan daw ng Ajinomoto sa isang relationship. dapat daw kasi parating malasa ang inyong pagsasama para di madaling magsawa. siyempre, importante rin ang sex. kaya kayong mga kalalakihan, huwag puro slam bam thank you ma’am. kailangan matagal ang foreplay at sabi nga ng mga kaibigan kong babae eh kailangan daw huwag mag premature ejaculation. importante rin ang sense of humor sa pagsasama. kailangan sa gitna ng adversity ay may tawanan pa rin. pero kailangan pag nag premature ejaculation ay walang tawanan.

The easiest kind of relationship is with ten thousand people, the hardest is with one

dear unkyel batjay,

ano po ba ang magandang sabihin pag may nakilala po kayong babae na kursunado ninyo? pag may ipinapakilala po kasi sa akin eh tumitiklop po ako sa hiya. malimit na hindi ko alam kung ano ang sasabihin to break the ice, ika nga. yung lang po at lubos na gumagalang,

gentle reader

Continue reading →

The easiest kind of relationship is with ten thousand people

dear unkyel batjay,

ano po ba ang magandang sabihin pag may nakilala po kayong babae na kursunado ninyo? pag may ipinapakilala po kasi sa akin eh tumitiklop po ako sa hiya. malimit na hindi ko alam kung ano ang sasabihin to break the ice, ika nga. yung lang po at lubos na gumagalang,

gentle reader

Continue reading →

Ever has it been that love knows not its own depth until the hour of separation

narito na ang mylabopmayn ko sa singapore pagtapos ng humigit kumulang ay mga apat na buwan din naming pagkakalayo. masakit talaga ang mawalay sa mahal mo sa buhay. pero sa isang banda, maigi rin ito dahil nalalaman mo talaga ang halaga ng isang tao pag siya’y wala sa tabi mo (kahit sandali lang as in our case – but it did feel like an eternity). minsan kasi you tend to take for granted, the things that matter the most to you simply because you see them everyday. separation, my dear friends, makes sure you never ever forget. sabi nga ni janice jurado kay johnny wilson doon sa sitcom of my childhood – “johnny baby, what are you taking me for? GRANTED?”

may nakakatawang nangyari sa amin kaninang madaling araw nang sunduin ko si jet – nakarating kami ng bahay from the airport carrying the wrong maleta. siguro dahil na rin sa over excitement namin or sa pagkapagod ko. perhaps both. we ended up going to the airport twice dahil we needed to return the wrong bag and reswitch. kaya pala biglang naging two wheels yung four wheel maleta namin. for a moment there, akala ko na-maligno ang suitcase. pero ok lang. masaya naman kaming nakauwi (ng dalawang beses din siyempre).

Ever has it been that love knows not its own depth

narito na ang mylabopmayn ko sa singapore pagtapos ng humigit kumulang ay mga apat na buwan din naming pagkakalayo. masakit talaga ang mawalay sa mahal mo sa buhay. pero sa isang banda, maigi rin ito dahil nalalaman mo talaga ang halaga ng isang tao pag siya’y wala sa tabi mo (kahit sandali lang as in our case – but it did feel like an eternity). minsan kasi you tend to take for granted, the things that matter the most to you simply because you see them everyday. separation, my dear friends, makes sure you never ever forget. sabi nga ni janice jurado kay johnny wilson doon sa sitcom of my childhood – “johnny baby, what are you taking me for? GRANTED?”

may nakakatawang nangyari sa amin kaninang madaling araw nang sunduin ko si jet – nakarating kami ng bahay from the airport carrying the wrong maleta. siguro dahil na rin sa over excitement namin or sa pagkapagod ko. perhaps both. we ended up going to the airport twice dahil we needed to return the wrong bag and reswitch. kaya pala biglang naging two wheels yung four wheel maleta namin. for a moment there, akala ko na-maligno ang suitcase. pero ok lang. masaya naman kaming nakauwi (ng dalawang beses din siyempre).

Do you hear the Slang of Ages ?

WOW SEXY! GENTLE READER: dear unkyel batjay, ang bastos bastos mo! kung ano-ano ang mga pinag sususulat mo, tapos kung ang dami mo pang mga mahalay na litrato. sira ulo ka talaga.

BATJAY: dear gentle reader, yung kapitbahay namin, mas bastos yon sa akin. paano kasi, nilululon niya parati ang plema niya pag nagki clear siya ng throat. pero enapopdat owlredi… nakabikini ako ngayon kasi mamayang ala una ng madaling araw ang pagdating ng mylabopmayn jet ko galing ng ‘merika. medyo matagal kaming hindi nagkita kaya siyempre – kailangan bagong ligo ako at extra sexy ang costume para pag salubong ko mamaya (kasama ng drum and bugle corps ng mababang paaralan ng saint andrew fields) sa changi airport eh bongga ako, baby. malapit na pala mag alas dose. sige na, magbibihis pa ako para maaga ako sa epot (yan ang english ng singaporean para sa airport at hindi ito ebs, ok?). natataranta tuloy ako. saan ko na nga ba nilagay yung pantalon ko? naalala ko tuloy nangyari sa akin kaninang umaga: muntik na akong lumabas ng bahay ng naka brief lang dahil nag aapura akong pumasok. akala ko, may pantalon na ako. ulyanin. hemingway, alis na ako. babu.

FOR THE HEART IS AN ORGAN OF FIRE

dear gentle reader,

nalaman ko ngayon na hindi pala pwedeng i-demanda ang partner na babae kapag nagse-sex kayo ng patambling tambling at aksidenteng mabagsakan niya ang pototoy mo at ito’y mabali. read on baby…

“BOSTON – A woman isn’t legally responsible for injuries her boyfriend suffered while they were having consensual sex more than a decade ago, a state appeals court ruled Monday. The man, identified only as John Doe in court papers, filed suit against the woman in 1997, claiming she was negligent when she suddenly changed positions, landed awkwardly on him and fractured his penis.”

bakit ba ganyan sa ‘merika? lahat na lang pwedeng gawing grounds para magdemanda. kumain ka ng fast food at tumaba, pwede mo nang idemanda ang mcdonalds dahil mataas sa cholesterol ang ham-bur-dyer nila. pero mabalik tayo doon sa mag syota na nag demandahan… FRACTURED his penis? ano kaya ginawa nila’t nauwi sa ganon? kailangan pa raw magpaopera para lang maibalik sa dati. sa tingin ko eh naupuan ito at nabaluktot. ARAY, bwakanginangyan, iniisip ko lang nanghihina na ako. pero teka, on sikantot, mukhang exciting ang sex kapag komang ang pototoy mo. isipin mo na lang ang mga acrobatic moves na pwede mong gawin para lamang magkaroon ng penetration. hmmm… kinky. heniwey, ingat ka na lang gentle reader, mahirap mapilayan.

THE MOMENTUM OF MEDIOCRITY

nabalitaan na ba ninyo na may nakawalang jaguar sa singapore zoo recently? oo virginia, yung jaguar na hayup at hindi yung security guard (na tulad nung sa pelikula ni lino brocka starring philip salvadorr). nakawala daw ang malaking pusa doon sa kanyang kulungan at kinailangan pa nilang i-evacuate ang lahat ng mga bisita at isara ang zoo ng mga 30 minutes hanggang sa mahuli ulit nila ito. how bizarre is that? buti na lang walang nakain. ang ganda sana ng headline sa newspaper: “FILIPINO TOURIST EATEN BY HUNGRY JAGUAR“. hehehe. pero two days after that, muntik nang magkatutuo ito. hindi pinoy, pero isang chinese tourist ang nakagat ng serval cat sa animal show ng night safari dito rin sa sinagpore (and not far from the zoo where the jaugar escaped). yung serval cat ay isang pusang haliparot (wild cat) na kasing laki ng aso. kinagat niya yung chinese tourist ng mahigit 2 minutes at kinailangan pa nila itong ipa hospital (yung turista ang na hospital at hindi yung pusa).

ang sabi ng kaibigan ko, parang gumaganti lang daw ang pusa kasi mahilig daw kumain ng mga serval cats ang mga intsik. kaya simula nang incident na iyan ay banned na sila from the night safari (yung mga servil cats ang banned at hindi ang mga chinese tourists).

Trust me when I say I know the pathway to your heart

kung nasa bintan, indonesia kayo nung sabado ng hapon at may nakita kayong isang lalaking tumalon mula sa itaas ng bangka papunta sa beach at sumemplang sa tubig dagat, pagulong gulong pa at tumihaya ang dalawang paang nakaturo sa langit – ako yon.

bwakanginangyan. basa ang cellphone at digital camera ko. ayun, hindi na umaandar pareho.