SNAPPY ANSWERS TO QUESTIONS FROM FAMILY AND FRIENDS WHO HAVEN’T SEEN YOU IN A LONG TIME:

FRIEND FROM THE PHILIPPINES: “long time no see, tumataba ka yata!
BATJAY: “tangina mo rin”

FRIEND FROM THE PI: “ang taba mo. ano bang ginagawa mo sa singapore?”
BATJAY: “panay ang jakol”

FRIEND FROM THE PI: “hoy pangit, magpapayat ka naman”
BATJAY: “isang bala ka lang, kinanginamo”

FRIEND FROM THE PI: “ano ang timbang mo ngayon, sir?”
BATJAY: “mahigit limang kilo”

FRIEND FROM THE PI: “bakit ang taba mo ngayon dre?”
BATJAY: “huminto na kasi ako sa pag shabu”

FRIEND FROM THE PI: “ang laki ng pinagbago mo. taba mo ngayon, sobra!”
BATJAY: “ikaw naman, wala ka nang pag asang mag bago: pangit ka pa rin”.

PAMANGKIN FROM THE PI: “tito batjay baboy, tito batjay baboy, tito bat…”
BATJAY: “hindi ka ba titigil? um!” (KWAPAK!)

heto ang “films to watch” list for the next few days. epekto ito ng mga nabiling binabargeyn na DVD sa on-going great singapore sale.

Heaven Can Wait – ni warren beatty. 1978 nang lumabas ito. i remember watching this with my sisters. great comedy about life, death and should we call it reincarnation, rebirth or reinsertion?

Regarding Henry – ni harrison ford at ni annette benning (ang asawa ni warren beatty na artista sa “heaven can wait”). bad assed lawyer is shot in the head. goes into a coma and is transformed into a kind gentle man when he wakes up. naiyak kami ni jet.

Paper Moon – ng mag amang ryan at tatum o’ neal. isa sa mga classic films na babalik balikan mo. shot in black and white – dito nanalo si tatum ng oscar for best supporting actress. she would eventually grow up, marry (and divorce) tennis superstar john mcenroe. but that’s another story.

Young Sherlock Holmes – produced by steven spielberg. sa harrison plaza ko ito pinanood many years ago. ang pelikula ay tungkol sa pagkabata ni sherlock holmes – ang galing ng pagka explain sa origins ng kanyang pipe, hat at kung papaano pumasok sa picture si watson.

The Who, Thirty Years of Maximum R&B Live – rare find ito sa mga on sale items. di ko alam kung na appreciate ito ng mga taga singapore, pero ako? bwahaha, kinuha ko agad. siguro kaya on sale dahil walang tagahanga ang “the who” dito. mapanood ko lang ulit si keith moon na mag drums ulit eh sulit na para bilhin ang DVD. nasa sydney ako last year when they were on tour. sayang, sana pinanood ko na lang sila. i was there and i had the time. sigh.

GENTLE READER: dear unkyel batjay, may seryosong tanong po ako at sana makatulong kayo. may proffesor po ko sa isang major subject, soooobrang lakas ng anghit talaga, as in pamatay! di naman ako pwdeng umupo ng malayo sa kanya kasi ang boses nya ay parang bulong lang, tuhod lang nya ang nakakarinig. huwat should my poor soul do?

BATJAY: dear gentle reader, mahirap talaga ang magkaroon ng teacher na may putok. mas masahol pa kasi iyan kaysa doon sa teacher na talsik laway. lalo na in your case kasi may anghit na, boses kiki pa. ispiking of putok, mayroon kaming dating tauhan sa pilipinas, ang pangalan niya ay tata. sa sobrang lakas nga ng anghit eh nagtutubig ang mata ko pag lumalapit siya. ang tawag nga namin sa kanya ay tata 45, kasi malakas pa sa kwarenta’y singko ang putok niya. nung nag-aaral pa ako sa malayan colleges, mayron din kaming instructor na may putok. tiniis namin siya ng isang sem, pero nung second sem napuno na ang salop nang nagsisimulang magka nosebleed ang mga classmates ko sa front row. una, sinulatan namin siya anonymously. pangalawa, sinumbong namin siya sa dean. the next day, nagreklamo sa class – bakit daw kailangan pang umabot sa dean ang body odor niya. tapos nagkaroon kami ng mahabang open forum kung saan tinanong niya sa class kung talagang may putok siya. siyempre, walang nakasagot. pero pagtagal nawala rin ang anghit niya. hindi dahil nasermonan siya ng dean o dahil sa sulat namin. nawala ang putok niya dahil nagkaroon siya ng girl friend. dito ko napatunayan na mas mabagsik ang pag-ibig kaysa sa tawas. pag inspired ka talaga, mapipilitan kang maligo araw araw.

bata pa lang ako eh mahilig na akong magbasa ng komiks. lahat binabasa ko – hiwaga, aliwan, wakasan. so what kung weak ang plot ng mga storya – tulad ng pagjajakol, pampalipas oras lang naman ito eh. over the years, nasundan ko ang buhay ng mga sikat na mga komik character tulad ng dysfunctional na pamiliya nina zuma, galema at dino. nahilig din ako sa komiks na galing sa ‘merika. nung medyo uhugin pa ako at supot, ang paborito ko ay si superman. for a while ok lang siya. kaya lang nung nakakaroon na ako ng buhok sa mga parte ng katawan ko na hindi nasisikatan ng araw, na disillusion ako. bakit ang tatanga ng mga taga metropolis? bakit hindi nila mapagdugtong na si clark kent ay si superman? nagsuot lang ng eyeglasses, di na nila nakilala? bakit sobrang perfect niya? pagtagal tuloy, nagkaroon ako ng dislike sa mga chraracter na goodie goodie at napalapit instead sa mga superhero na may mga issues tulad ni batman. ah, here was a character who was really dark. isang avenger na pinaghihigantihan ang pagkamatay ng parents niya by being a bat like vigilante creature of the night. hindi na bale na siya ay gago rin siyang tulad ng mga ibang super hero na inuunang isuot ang pantalon bago ang underwear. hindi na bale na pinagbintangan siyang bading na pedophile (o pedophile na bading) dahil inampon niya si robin. ano kaya ang nangyayari sa loob ng batcave pag hindi tayo nakatingin? nag iispadahan kaya sila? bading din kaya si alfred? pero kahit ano pa siya – i had my super hero in batman.

honga pala, the caricature above was done by rene enriquez, isang batikang artist painter photographer na nagtatago sa pagiging isang engineer. subukan ninyong magpunta sa site ni rene, you will be impressed by the quality of his work. iniisip ko nga pag naroon ako – dapat full time artist na lang siya. maganda ang mga water colors niya, akala mo talaga tunay. hindi tunaytibayb. tunay talaga. he’s the real deal. punta kayo sa website niya at mag comment. sabihin ninyo, galing kayo rito at baka sakaling i-drawing niya rin kayo! peace.