mga magandang pamagat para sa susunod na darna movie:
01. darna at ang higanteng biskwit
02. darna at ang mabahung alipunga
03. darna at ang baklang talangka
04. darna at ang inabusong manok
05. darna at ang matakaw na balyena
06. darna at ang saranggolang boka-boka
07. darna at ang ilong na may sipon
08. darna at ang malanding pato
09. darna at ang makulit na lamok
10. darna at ang kinilabutang unggoy
and besides…
nagpunta kami ni jet sa lake arrowhead last weekend for a short break. buti nga, kasi naging sobrang abala kami these past two months sa kung ano-anong mga bagay relating to our big move from singapore – simula sa paglipat ng dalawampu’t apat na pirasong bagahe, pagbili ng kotse, sa paghanap ng matitirahan at pagbili ng mga gamit sa bahay. all the while nagtatrabaho na’t dumidiskarte sa bagong opisina. di mo alam kung gaano ka pagod hanggang sa mapansin mo na lang na parati kang aborido, maikli na ang pasensy mo’t madali ka ng mapikon. pag dumating ang ganitong pagkakataon sa buhay mo, huwag mo nang hintayin pa yung oras na hindi na tatayo at titi mo – panahon na para iwanan ang lahat at mag pahinga ng ilang araw. “to chill” ata ang tawag nila rito sa amerika.
panay nga bilad ko sa araw dito sa southern california lately. malaking pagbabago, kasi nung nasa singapore pa kami eh hindi ako lumalabas kasi sobrang sakit sa balat. isa pang mahirap dalhin ay yung humidity. pawisin kasi ako at isang hakbang ko lang, parang gripo na ang tulo ng pawis ko. pero iba dito kasi dry ang hangin. kahit mainit ay hindi ako masyadang pinagpapawisan. tapos ngayon ay gumaganda na ang panahon – lumalamig na. kanina nga may libreng lunch sa opisina at nag picnic kami sa campus namin. ang sarap ngang kumain sa labas. gustong gusto ko pag umaaraw pero malamig. kahit mag kutis betlog ako’t mag mukhang zebra, ok lang.
ang isang malaking problema ko rito sa amerika, in particular dito sa california ay ang dry weather. parati kong binibiro na kutis betlog ako. nagiging tutuo na nga yata. one month pagkadating ko rito, napansin ko na nangingitim ang tuhod ko dahil sa sobrang tuyo ng aking balat. nilagyan ko agad ng lotion. pag tagal, nawala naman. after the second month, yung siko ko naman ang namumuti. dahil din siguro sa sobrang tuyo ng aking balat. nilagyan ko agad ng lotion at pag tagal nawala rin. naisip ko nga – what the fuck, nangingitim ang tuhod, namumuti ang siko. kulang na lang tubuan ako ng kulugo sa mukha.
ang isang malaking problema ko rito sa amerika, in particular dito sa california ay ang dry weather. parati kong binibiro na kutis betlog ako. nagiging tutuo na nga yata. one month pagkadating ko rito, napansin ko na nangingitim ang tuhod ko dahil sa sobrang tuyo ng aking balat. nilagyan ko agad ng lotion. pag tagal, nawala naman. after the second month, yung siko ko naman ang namumuti. dahil din siguro sa sobrang tuyo ng aking balat. nilagyan ko agad ng lotion at pag tagal nawala rin. naisip ko nga – what the fuck, nangingitim ang tuhod, namumuti ang siko. kulang na lang tubuan ako ng kulugo sa mukha.
umuulan ngayon dito sa southern california. bigla ko ngang naalala ang tag-ulan sa pilipinas at na home sick tuloy akong bigla. ibang klase nga kagabi – may kulog at kidlat pa kasama ng malakas na pag buhos. nagulat nga ako sa tunog ng ulan na tumatama sa bubong ng apartment. pinikit ko lang nga yung mga mata ko at nag imagine na nasa bahay ako sa antipolo kasama si jet, naghihintay na matapos makaluto si anna banana para makakain na kami ng hapunan. nakakatawa ano, mga simpleng bagay lamang tulad ng tunog ng ulan na dati rati di mo pinapansin, ngayon sanhi na ng pinagsamang melancholy at saya. ano ba ang melancholy sa tagalog? wala yata tayong salita para dito. siguro dahil likas tayong masayahin.
umuulan ngayon dito sa southern california. bigla ko ngang naalala ang tag-ulan sa pilipinas at na home sick tuloy akong bigla. ibang klase nga kagabi – may kulog at kidlat pa kasama ng malakas na pag buhos. nagulat nga ako sa tunog ng ulan na tumatama sa bubong ng apartment. pinikit ko lang nga yung mga mata ko at nag imagine na nasa bahay ako sa antipolo kasama si jet, naghihintay na matapos makaluto si anna banana para makakain na kami ng hapunan. nakakatawa ano, mga simpleng bagay lamang tulad ng tunog ng ulan na dati rati di mo pinapansin, ngayon sanhi na ng pinagsamang melancholy at saya. ano ba ang melancholy sa tagalog? wala yata tayong salita para dito. siguro dahil likas tayong masayahin.
prior to last weekend, hind pa ako nakakarating sa las vegas. ever. marami akong image nito simula nang mapanood kong na nagsasayaw si da king at ann margaret sa pelikula. nadagdagan pa ng mabasa ko’t mapanood ang godfather ni puzo at coppola. at last week nga na devirginize ako sa vegas. teka nga let me rephrase that: nakarating na rin ako sa wakas sa las vegas. it was everything i expected it to be: vulgar, loud, obscene and in your face. i loved it. habang gumagala nga sa strip, panay ang tingin ko sa paligid. pilit kong hinahanap yung suicidal alcoholic character na kamukha ni nicholas cage na kasama yung prostitue character na kamukha ni elizabeth shue.
