Author Archives: batjay

Unknown's avatar

About batjay

I am an overseas filipino worker. Now, I am part of that "babalik ka rin crowd" you see around christmas time, arriving at the NAIA in droves from all over, gold chain around their necks, in jeans and maong jacket, ray-ban shades, goatee, and baseball cap, pababa pa lang ang eroplano kinukuha na ang hand-carry luggage at nagpapalakpakan na't handang halikan ang lupa pagka-landing!

DEATH BY POWERPOINT

Posted on by
15

halos isang linggo na akong nakakulong dito sa isang hotel sa southern california. annual company conference at mahigit limandaan kami ritong galing sa iba’t ibang parte ng mundo ang parang mga gagong nakikinig sa iba’t ibang mga presentation simula 7:30 ng umaga hanggang 5:30 ng hapon. habang lumilipas ang mga araw, nakakaramdam na ako unti-unti ng pagod. ito ata ang tinatawag nilang death by powerpoint. pero ok lang, bilang kunsuelo de bobo kasi, binigyan kaming lahat ng bagong iPod nano. ok na sales tool ano? lahat ng mga recording ng mga topic ay nakaload sa iPod para pag uwi mo sa kung saang parte ng mundo ka man galing eh pwede mong balikan ang mga presentation na narinig mo during the conference.
Continue reading →

An apology for the devil: it must be remembered that we have heard one side of the case. God has written all the books

Posted on by
6

dear unkyel batjay,

ano po ba ang masasabi ninyo na darating daw ang demonyo sa june 6, 2006 kasi po raw ay “666” ang date na ito? di ba yung “666” ang marka ng demonyo?

nagmamahal,
gentle reader

Continue reading →

An apology for the devil

Posted on by
6

dear unkyel batjay,

ano po ba ang masasabi ninyo na darating daw ang demonyo sa june 6, 2006 kasi po raw ay “666” ang date na ito? di ba yung “666” ang marka ng demonyo?

nagmamahal,
gentle reader

Continue reading →

Whenever these blue teardrops are falling

Posted on by
25

dumalaw ako sa groovy kong doctor mary last thursday para sa aking regular check-up. nagpupunta ako sa clinic niya every three months para sa diabetes ko. tuwang tuwa nga ang lola dahil maganda ang results ng lab exam ko. normal na ang aking hemoglobin A1c, triglycerides at cholesterol levels. wala na rin akong hypertension at although above normal pa ng kaunti ay medyo bumaba na ang aking blood sugar. in short, kaunting sariling sikap pa at malapit na akong maging normal na tao. ang pinaka ok sa lahat eh wala akong ininom na medication – puro exercise lang at diet. malaki na ang nabawas sa timbang ko. last january, ang weight ko ay nasa 216 pounds. ngayon nasa 175 na lang. that’s a 41 pound drop. not bad ‘no? ang goal ko ay bumaba ng mga 155 pounds, hopefully, by the end of the year. huminto na ako sa paninigarillo, kumakain ng tama at nag e-exercise araw-araw. ang sarap nga ng feeling knowing na sa buong buhay ko, ngayon lang ako naging healthy ng ganito. ironic na na achieve ko ito at age 40 but what the heck, i don’t mind it at all.
Continue reading →

BABY SEAT

Posted on by
16

ang isa sa paborito kong pinakikinggan na podcast ngayon ay ang lefsetz letter ni bob lefsetz. si bob (naks naman, on first name basis as if he’s my bespren) ay isang magaling na music critic at pareho kaming mahilig magmura. ang feature niya this week ay isang kanta ng barenaked ladies na, i hereby declare based on the facts that cannot be denied, ay bago kong favorite song – “baby seat“. hindi ko alam kung bakit ngayon ko lang na discover ang kantang ito at ang bwakanginang saksakan ng galing na bandang gumawa nito. it’s everything i ever wanted in a song – intelligent lyrics (that will make you stop and wonder – hmm, why didn’t i think of that) and a catchy tune na kahit na maging biktima ka pa ng last song syndrome eh ok lang sa iyo.
Continue reading →

OCCAM'S RAZOR

Posted on by
65

happy 15th anniversary mylabopmayn! yung daing na bangus na ulam namin ngayong week ay further proof ng matagal ko nang paniniwala – the simple things in life are the ones that provide the greatest pleasures. minsan sa sobrang kasimplihan, you take them for granted. but in your heart of hearts you know that they are the ones that matter the most. sa pagsasama namin bilang mag-asawa ni jet, ito ang isa sa pinaka importanteng lesson. hindi ko naman sinasabi na ang pagsasama namin ay parang daing na bangus. ang point ko ay ito: una – ang mga simpleng bagay sa relationship namin ang nagbibigay sa akin ng pinakamalaking satisfaction. ikalawa – pag pala ginawa mong uncomplicated ang pagsasama ninyo, malayo ang inyong mararating. kung mapapansin ninyo siguro, naka instrospective senti mode ako ngayon. hindi ko mapigilan kasi major milestone ang araw na ito para sa aming mag-asawa: 15th wedding anniversary kasi namin ngayon.

Continue reading →

OCCAM’S RAZOR

Posted on by
65

happy 15th anniversary mylabopmayn! yung daing na bangus na ulam namin ngayong week ay further proof ng matagal ko nang paniniwala – the simple things in life are the ones that provide the greatest pleasures. minsan sa sobrang kasimplihan, you take them for granted. but in your heart of hearts you know that they are the ones that matter the most. sa pagsasama namin bilang mag-asawa ni jet, ito ang isa sa pinaka importanteng lesson. hindi ko naman sinasabi na ang pagsasama namin ay parang daing na bangus. ang point ko ay ito: una – ang mga simpleng bagay sa relationship namin ang nagbibigay sa akin ng pinakamalaking satisfaction. ikalawa – pag pala ginawa mong uncomplicated ang pagsasama ninyo, malayo ang inyong mararating. kung mapapansin ninyo siguro, naka instrospective senti mode ako ngayon. hindi ko mapigilan kasi major milestone ang araw na ito para sa aming mag-asawa: 15th wedding anniversary kasi namin ngayon.

Continue reading →

Dreamers may leave, but they're here ever after

Posted on by
16

ang sarap ng ulam ko ngayong tangahali – daing na boneless bangus! medyo trivial lang sa iba pero big deal ito sa akin. paminsan-minsan na lang kasi akong nakakakain ng daing. bumili ako kahapon sa island pacific, isa itong pinoy supermarket sa west covina. doon ata tinambak lahat ng mga pilipino sa los angeles. pag pumunta ka nga roon, para kang nasa pilipinas. may max fried chicken, may goldilocks, ang daming mga turo-turo at kahit saan ka lumingon, ang dami mong makikitang tao na tulad kong kutis betlog na nagtatagalog.
Continue reading →

Dreamers may leave, but they’re here ever after

Posted on by
16

ang sarap ng ulam ko ngayong tangahali – daing na boneless bangus! medyo trivial lang sa iba pero big deal ito sa akin. paminsan-minsan na lang kasi akong nakakakain ng daing. bumili ako kahapon sa island pacific, isa itong pinoy supermarket sa west covina. doon ata tinambak lahat ng mga pilipino sa los angeles. pag pumunta ka nga roon, para kang nasa pilipinas. may max fried chicken, may goldilocks, ang daming mga turo-turo at kahit saan ka lumingon, ang dami mong makikitang tao na tulad kong kutis betlog na nagtatagalog.
Continue reading →