ang isang magandang nangyari sa akin, simula nang ako’y mapadpad dito sa estados unidos eh natuto akong magluto. nung nasa pilipinas pa kasi ako eh, ako yung tipikal na spoiled bunsong anak na lalaki – taga kain na lang parati.
pero iba na ngayon. nagbago ang pagtingin ko sa buhay, simula nang matuto akong magluto ng adobo, sinigang, bistek tagalog, ginisang munggo at binagoongan.
kahapon, sinubukan kong magluto ng paksiw na tiyan ng bangus. panalo.
the same thing happened to me this morning. only in my case, the goldfish cracker had an “X”. i interpret it as a holy sign from professor xavier and wolverine.
http://c.brightcove.com/services/viewer/federated_f9?isVid=1&isUI=1
may nagpadala sa akin ng email na kaopisina kong iranian. tinapos niya ang sulat with “udaman”. tagal kong inisip kung ano ibig sabihin nito. akala ko nung una eh persian greeting. taksyapo.
ang mga libro sa waiting room ng mga hospital ang pinakamalungkot na libro sa buong mundo. itinapon sila rito dahil wala nang may gusto sa kanila, ipinimimigay ng libre pero wala namang may gustong pumulot.
why do they ask about religious beliefs when you’re going through physical therapy? do they give discounts to atheists?
Batang Kaning Lamig 